17/01/2012

Ανοιχτή εκδήλωση με θέμα « Η ελληνική οικογένεια στη δίνη της κρίσης: Ανάμεσα σε απώλειες και νέες δυνατότητες”.

Στο Πνευματικό Κέντρο Θρακομακεδόνων

ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 25  ΓΕΝΑΡΗ 2012

ΩΡΑ  19,00 – 21,00

περισσότερες πληροφορίες

11/12/2011

Τι λέει ένας έφηβος για την κρίση:

Κάθομαι κάτω και γράφω τις σκέψεις, τα συναισθήματα, τους προβληματισμούς που τριγυρίζουν στο κεφάλι ενός δεκαεξάχρονου παιδιού που ζει στην Ελλάδα και βιώνει με τον τρόπο του την κατάσταση, τη λεγόμενη κρίση. Σαφώς από όλες τις οπτικές γωνίες τα πράγματα είναι δύσκολα, όχι όμως απαραίτητα άσχημα. Πάνω απ’όλα είμαι παιδί, και ως παιδί οφείλω έστω και περιστασιακά να αποβάλλω την αρνητικότητα. Να δω τα πράγματα από μια πλευρά πιο θετική. Πείτε το εφηβική αφέλεια, πείτε το άρνηση αποδοχής της πραγματικότητας, δε με ενδιαφέρει βασικά πως θα το πείτε. Έχω μάτια και βλέπω, μπορεί να μη βλέπω με τον ίδιο τρόπο που βλέπετε εσείς, αλλά αυτό το βρίσκω απόλυτα υγιές. Βλέπω λοιπόν, πως όχι μόνο καίγομαι εγώ και το μέλλον μου από τα λάθη σας, αλλά συνεχίζετε να μην κάνετε τίποτα για αυτό. Συνεχίζετε να τρώγεστε μεταξύ σας, να πετάτε το μπαλάκι της ευθύνης ο πρώτος στον δεύτερο, ο δεύτερος στον τρίτο και ο τρίτος πίσω στον πρώτο. Κανείς δεν έχει το σθένος, τα αρχίδια, έστω το φιλότιμο να κάνει ένα βήμα πίσω, ώστε να κάνουμε μετά ένα βήμα όλοι μαζί μπροστά. Προφανώς η οργή μου είναι τεράστια, δεν το κρύβω, δεν ντρέπομαι για αυτό, το δείχνω με κάθε ευκαιρία, αλλά κουράστηκα. Έτσι αποφάσισα να αλλάξω τακτική, και η καινούργια μου τακτική είναι απίστευτα απλή. Άπλα δεν επιτρέπω στον εαυτό μου να σας μοιάσει. Να λοιπόν το  καλό που μπορεί να κάνει ο τόπος αυτός σε ένα παιδί που μεγαλώνει μέσα του. Βλέπετε, είναι τόσο εύκολο. Είναι τόσο εύκολο να αποφύγεις κάτι όταν το σιχαίνεσαι τόσο. Μεγάλωνα και μεγαλώνω, παρατηρούσα και παρατηρώ, ανθρώπους, συμπεριφορές. Όταν βλέπεις κάθε μέρα μπροστά σου κάτι που σου κάνει τόσο κακή εντύπωση, απλά έχεις ένα τέλειο αρνητικό πρότυπο. Ξέρεις πώς δε θέλεις να γίνεις ποτέ. Έβλεπα γύρω μου ψεύτες, έτσι έμαθα την αξία της ειλικρίνειας. Έβλεπα γύρω μου υποκριτές, έμαθα να είμαι ο εαυτός μου. Έβλεπα αναισθησία, έμαθα να νοιάζομαι. Έβλεπα απληστία, έμαθα να μοιράζομαι. Έβλεπα ανθρώπους κολλημένους, έμαθα να προχωράω μπροστά. Έβλεπα ανθρώπους να μιλάνε με υπαινιγμούς, να κρύβονται πίσω από το δάχτυλο τους, και έμαθα να είμαι ευθύς και υπεύθυνος. Έβλεπα  ανθρώπους πιόνια, φερέφωνα, και έμαθα να έχω άποψη. Έβλεπα ανθρώπους στενόμυαλους, και έμαθα να ακούω όταν έκρινα πως άξιζε τον κόπο. Έβλεπα ανθρώπους κουρασμένους, μίζερους,  και έμαθα να έχω αντοχές, να κυνηγάω την ευτυχία δίχως να σταματώ ποτέ. Σας είδα με χαμόγελο νεκρό, μόνους, να νοσταλγείτε τα κάποτε μεγάλα όνειρά σας, και υποσχέθηκα στον εαυτό μου να μη γίνω ποτέ έτσι. Υποσχέθηκα να μάθω να δίνω δίχως αντάλλαγμα, έτσι να χτίσω αληθινές φιλίες, να βρίσκω πάντα τη δύναμη να χαμογελώ, να κυνηγάω τα όνειρά μου μέχρι τέλους. Πάνω απ’όλα όμως σας είδα πλημμυρισμένους από μίσος να έχετε ξεχάσει τι σημαίνει ανθρωπιά. Έτσι λοιπόν, έμαθα να αγαπάω, έμαθα να είμαι άνθρωπος.Είναι επίπονη διαδικασία και το χειρότερο είναι πως δεν τελειώνει ποτέ, αλλά αυτός είναι ο τρόπος μου.  Χωράνε αμέτρητες αμφισβητήσεις στα λόγια μου, μη σταθείτε εκεί όμως. Σας παρακαλώ, έστω για μια φορά πριν απαντήσετε να ρωτήσετε τον εαυτό σας, τι έχω δει και έχω σχηματίσει τέτοια άποψη. Σκεφτείτε που πρέπει να αλλάξετε τον εαυτό σας πρώτα και θα δείτε πως θα αλλάξουμε όλοι μαζί προς το καλύτερο.

Πέτρος Αναστασάκος

07/11/2011

«6 μοίρες κάτω από τον ορίζοντα» – Ρένα Κωνσταντάκη

Φως και σκιές χορεύουν μαζί με τη Γιουμίκο Γιοσιόκα και τον Ρουμπέν Αντονιάνο Βιλλαλόμπος, στην παράσταση της Ρένας Κωνσταντάκη «6 μοίρες κάτω από τον ορίζοντα» η οποία θα ανέβη για πρώτη φορά στην Αθήνα, 02,03 και 04 Δεκεμβρίου στο θέατρο του ιδρύματος “Μιχάλης Κακογιάννης”,  πριν ξεκινήσει τη διεθνή της καριέρα. Είναι το τρίτο έργο της  ψυχολόγου και χορογράφου Ρένας Κωνσταντάκη μετά το “Τραγούδι της Ιριδας” και το “Εν Oν”,  παραστάσεις με τις οποίες έγινε γνωστή στη χώρα μας η  διάσημη Γιαπωνέζα χορεύτρια του μπούτο.


Στη νέα της -πολύ πιο ώριμη- παράσταση, η Ρένα Κωνσταντάκη ξεπερνάει τα κλισέ του χορού μπούτο -ο οποίος πάντως μαζί με τη συστημική της ματιά παραμένουν τα “κλειδιά” για το έργο της-, ενεργοποιεί τη μακρόχρονη εμπειρία της ψυχοθεραπείας που φέρει στις αποσκευές της, εμπνέεται από τον γερμανικό εξπρεσιονισμό και την γιαπωνέζικη αισθητική για να συνθέσει πάνω στη σκηνή του θεάτρου το φως και τις σκιές με τις αντανακλάσεις, τα συναισθήματα, το καθρέφτισμα, τα προχωρήματα και τις αλλαγές και εν τέλει με την κυκλικότητα που υπάρχει στη ζωή. Και ανάποδα. Στη δική της επαγγελματική πορεία,  αφήνει πίσω της το γραφείο της ψυχοθεραπεύτριας, κλείνει, θα λέγαμε, τον κύκλο αυτό ενώ έχει ήδη ανοίξει άλλους δρόμους και άλλους κύκλους. Εχοντας αφομοιώσει το μπούτο εισάγει βασικά στοιχεία του γιαπωνέζικου χορού όχι μόνο στις χορογραφίες αλλά και στα σεμινάριά της με τα οποία προσδοκά να ευαισθητοποιήσει τους ανθρώπους για να δουν κομμάτια από το παζλ του δικού τους εαυτού.

Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

Γιατί «6 μοίρες κάτω από τον ορίζοντα»;

Ο τίτλος έχει να κάνει με ένα ναυτικό όρο που έχει σχέση με το λυκόφως και το λυκαυγές. Την ώρα που ο ήλιος είναι πλέον κάτω από τον ορίζοντα υπάρχει αυτό το ιδιαίτερο φως μέχρι τη στιγμή που βλέπουμε ακόμα.  Και πάλι τα χαράματα πριν ανέβη ψηλά και τον δούμε εμείς είναι μια ειδική ώρα που υπάρχει το ίδιο φως. Το φως το πρωί πριν δούμε τον ήλιο και το βράδυ όταν δεν τον βλέπουμε πια αλλά δεν έχει σκοτεινιάσει ακόμα.

Πώς συνδέεται αυτή η ώρα με την παράστασή σας;

Ξεκίνησε ανάποδα. Πρώτα μου ήρθε η έμπνευση και δούλεψα πάνω σ’αυτή.  Κατά τη διάρκεια της επεξεργασίας αισθάνθηκα ότι κάποιες φορές  υπάρχει αυτό το φως στο έργο γιατί πραγματεύεται πάρα πολύ τις σκιές, την αναζήτηση αυτής της γυναίκας σε σχέση με τους άλλους και με τον ίδιο της τον εαυτό. Είναι ένα φως που συχνά δίνει ένα συναίσθημα αναζήτησης, μοναξιάς, μοναχικότητας. Οσο περισσότερο το επεξεργαζόμουν τόσο έμπαινα στην αίσθηση ενός συγκεκριμένου συναισθήματος όπως αυτό που έχω εγώ τουλάχιστον όταν βρίσκομαι μπροστά από τον ορίζοντα με αυτό το συγκεκριμένο φως το οποίο επιπλέον είναι πολύ ωραίο, είτε στο τελείωμα είτε στο ξεκίνημα της μέρας. Μου αρέσει πάρα πολύ και γιατί κάνει τον κύκλο μιας μέρας. Είναι αυτή μια μοναχική στιγμή που είμαστε πάρα πολύ με τον εαυτό μας…

…ούτε καν με τη σκιά μας.

Ναι ούτε καν με τη σκιά μας γιατί είναι η μόνη ώρα που δεν βλέπουμε σκιές. Ετσι λοιπόν όπως έψαχνα αυτό το φως βρήκα τον όρο «6 μοίρες κάτω από τον ορίζοντα». Μου άρεσε πάρα πολύ και ποιητικά αλλά και γιατί βρήκα την κυκλικότητα που υπάρχει. Μου άρεσε πάρα πολύ που αυτό το 6 με 12 μοίρες υπάρχει και το βράδυ και το πρωί.

Σας άρεσε η επανάληψη;

Η κυκλικότητα. Πράγματα συμβαίνουν. Ξεκινάνε την ημέρα με κάποια άλλα συναισθήματα, τελειώνουν το βράδυ ίσως με κάποια άλλα συναισθήματα αλλά υπάρχει ο κύκλος.  Θα ξυπνήσουμε πάλι το πρωί και έχουμε πάλι τις αναζητήσεις μας, τις ελπίδες μας, τα όνειρά μας , σκεφτόμαστε πώς θα περάσουμε τη μέρα μας. Και πώς τελειώνει το βράδυ; Με μια μελαγχολία καμμιά φορά και με έναν απολογισμό. ‘Ετσι το αισθάνομαι όλο αυτό που μπορεί να έχει μέσα του και ρομαντισμό αλλά το σίγουρο είναι ότι είμαστε πάρα πολύ σε επαφή με  τον εαυτό μας, με αυτά που εμείς αναζητάμε.

Καθώς η γη γυρίζει την ώρα του λυκόφωτος ο ήλιος φεύγει, στο λυκαυγές εμφανίζεται πάλι.  Αν παγώναμε αυτές τις δύο εικόνες θα φαινόταν η μία σαν καθρέφτισμα της άλλης. Μπαίνει άραγε το καθρέφτισμα στο σενάριο του έργου σας;

Ναι πολύ έντονα γιατί όλο αυτό το έργο πραγματεύεται την αναζήτηση της επαφής του ατόμου με τους άλλους, τους οποίους  βάζω σαν σκιές  πάνω στη σκηνή αλλά και την αναζήτηση του ίδιου του εαυτού. Ετσι λοιπόν οτιδήποτε βιώνει το άτομο, συμβαίνει κατά τη διάρκεια του έργου με αυτές τις σκιές που χορεύουν γύρω του. Είναι συνεχώς ένα καθρέφτισμα με τα ίδια τα συναισθήματά του ανεξάρτητα  αν εγώ τα βάζω στις σκιές των άλλων ή του ίδιου του εαυτού. Αλλά για μένα όλο αυτό είναι ένα παιχνίδι καθρεφτίσματος του ίδιου του ατόμου με τον εαυτό του.

ΤΟ ΣΕΝΑΡΙΟ

Βασίζεται στη βιογραφία μιας γυναίκας που ξεκινάει από τη γέννησή της και φτάνει μέχρι κάποια ηλικία,  όχι μέχρι το τέλος της ζωής της. Είναι  η πορεία της μέσα από την αθωότητα, μέσα από την παιδικότητα, το πώς αναζητά και εξερευνά τον κόσμο, πώς βγαίνουν οι επιθυμίες της σε σχέση με την επαφή με τον έξω κόσμο όλο και περισσότερο, και τα διάφορα στάδια που περνάει μεγαλώνοντας.

Στην αρχή είναι ένα παιδί, που μεταμορφώνεται σε μια νέα γυναίκα, αθώα όμως ακόμα και με τον ναρκισισμό της η οποία  δοκιμάζει τη ζωή της και τις επαφές της με τους άλλους μέσα από μια αφέλεια ακόμα. Σιγά σιγά όμως αυτό το άτομο μαζεύει εμπειρίες -και όπως ξέρουμε,  όσο μεγαλώνουμε βιώνουμε και τραυματικές εμπειρίες- έτσι μπαίνει σε ένα φαύλο κύκλο. Και όσο δεν μαθαίνει από τις εμπειρίες αυτές τόσο βαθύτερα μπαίνει στο αδιέξοδο.

Το πιο σημαντικό κομμάτι του έργου κατά τη γνώμη μου είναι όταν ανακαλύπτει τη δική της σκιά. Νομίζουμε πάντα ότι ξέρουμε τον εαυτό μας, ξέρουμε πολύ καλά τι φέρουμε και τι βγάζουμε προς τα έξω. Εμένα, όμως, με ενδιαφέρει να δείξω ότι δεν ξέρουμε καλά τον εαυτό μας. Η σκιά του εαυτού μπερδεύεται με τις σκιές των άλλων. Και τι συμβαίνει τότε; Η φιγούρα του έργου μπαίνει ακόμη πιο βαθειά στο αδιέξοδο.


Στο έργο σας λοιπόν, πρωταγωνίστρια είναι μια γυναίκα και οι σκιές, η σκιά του εαυτού της και των άλλων. Υπάρχουν άλλοι χορευτές;

Βασικά είναι μια σόλο παράσταση της Γιουμίκο Γιοσιόκα εκτός από ένα κομμάτι που βγάζω μια φιγούρα από αυτές τις σκιές και την κάνω πραγματική. Κάποια στιγμή εμφανίζεται ένας άντρας που χορεύει μαζί της ένα ντουέτο. Ξαναγίνεται όμως σκιά όπως συμβαίνει και στη ζωή μας. Σε πάρα πολλές σχέσεις βιώνουμε πολύ σημαντικά πράγματα για μας και έχουμε μια ψευδαίσθηση του αιώνιου που όμως για κάποιο λόγο δεν συμβαίνει, έτσι λοιπόν κι αυτή η φιγούρα χάνεται  πάλι μέσα στις σκιές που εδώ συμβολίζουν τις εμπειρίες της, το παρελθόν της, τις αναμνήσεις της, καλές και κακές αλλά και αυτό που δεν έχει τελικά, που το χάνει.

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΠΑΝΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΟΣ

Διαλέξατε μια Γιαπωνέζα χορεύτρια του μπούτο (butoh) και έναν χορευτή  Μεξικάνο. Γιατί;

Εκεί μπαίνει μια άλλη παράμετρος δική μου που με διέπει γενικότερα. Η πολυεθνικότητα και η ενέργεια των ατόμων που κατάγονται από διαφορετικές χώρες και το κράμα που δημιουργείται από τη συναλλαγή τους είναι για μένα ένα πολύ ενδιαφέρον πεδίο διερεύνησης. Με αυτή την έννοια, ο άντρας δεν ήταν απαραίτητο να είναι Μεξικάνος. Θα μπορούσε να είναι και Έλληνας, τυχαία έγινε. Στην αρχή είχα επιλέξει καποιους έλληνες χορευτές οι οποίοι όμως δεν μπορούσαν να  χορέψουν αυτό τον καιρό και έτσι προέκυψε η συνεργασία με τον Ρουμπέν.  Το ενδιαφέρον για μένα είναι ότι με τον τρόπο αυτό μπαίνει στο έργο μου η Ελλάδα και η Γερμανία (εγώ η ίδια είμαι μισή Ελληνίδα μισή Γερμανίδα), η Ιαπωνία μέσω της Γιουμίκο και το Μεξικό με τον Ρουμπέν. Ακόμα κι αυτό το βρήκα πάρα πολύ ενδιαφέρον τελικά, κι ας έγινε “φαινομενικά” τυχαία.

ΤΟ ΜΠΟΥΤΟ

To μπούτο (butoh) δεν είναι γνωστό, στο ευρύ κοινό τουλάχιστον.Τι σας έχει ελκύσει εσάς;

Το μπούτο είναι μια μορφή χορού που ξεκίνησε στην Ιαπωνία -αρκετά αργά- το 1957 από κάποιους καλλιτέχνες οι οποίοι με το χορό τους θέλανε να δείξουν  ότι τα πράγματα δεν είναι τόσο αξιοπρεπή και τόσο τέλεια όπως τα καθόριζε η αισθητική των παρασταστικών τεχνών μέχρι τότε. Εμπνευσμένοι από τον γερμανικό εξπερεσιονισμό, τον σουρεαλισμό και το κίνημα dada έσπασαν τις υπάρχουσες δομές του χορού προσπαθώντας να δείξουν και τη σκοτεινή ή την άσχημη πλευρά των πραγμάτων. Ας μην ξεχνάμε ότι είχε προηγηθεί η τεράστια καταστροφή της Χιροσίμα. Κάτι ανάλογο συμβαίνει και σήμερα. Πώς θα αποτυπωθούν οι τωρινές καταστροφές σε όλα τα επίπεδα, οικολογικά, οικονομικά, εθνικά, κοινωνικά, ατομικά- ή πώς θα επηρεάσουν την τέχνη του αύριο; Προσωπικά επηρεάστηκα από όσα συμβαίνουν στην πατρίδα μας αυτή την εποχή πράγμα που με οδήγησε να κάνω αλλαγές στο σενάριο του έργου μέχρι την τελευταία στιγμή.

Στο μπούτο βρήκα αυτό που ζητάω. Είναι ένας χορός που χρησιμοποιεί το σώμα σαν ένα συνεχώς μεμεταλλασσόμενο ζωντανό γλυπτό. Πηγαίνει κανείς πολύ βαθειά στον εαυτό του για να μπορέσει να συνδεθεί με αρχέγονες, προσωπικές ποιότητες, σε επαφή με το περιβάλλον. Αυτό μάλιστα που με ήλκυσε περισσότερο είναι η ελευθερία της έκφρασης. Στο μπούτο δεν υπάρχουν προκαθορισμένες φόρμες.

Είσαστε χορεύτρια;  

Οχι. Για πάρα πολλά χρόνια επαγγελματικά δούλεψα σαν ψυχολόγος, με το χορό όμως ασχολούμαι από τριάμιση ετών, επειδή ήθελα να γίνω χορεύτρια κι ας μην έγινα τελικά. ΄Εγινα όμως χορογράφος γιατί μπροστά μου έβλεπα πάντα εικόνες. Και σίγουρα τώρα πια που κατέληξα σ’αυτό, κατάλαβα ότι οι γνώσεις μου και όλα αυτά που έχω γνωρίσει μέσω της  ψυχολογίας για τον άνθρωπο, την ψυχή του και το πνεύμα του είναι  πολύ μέσα σ’αυτά τα οποία κάνω τώρα. Φτιάχνω  ιστορίες και μέσω της χορογραφίας προσκαλώ τον θεατή να συνδεθεί με συναισθήματα πανανθρώπινα, ίσως να ταυτιστεί, να δει πράγματα για τον εαυτό του ή να πάρει έστω ένα μικρό ερέθισμα  και μέσω μιας κάθαρσης να αποκομίσει κάτι για εκείνον.  Γιαυτό πάντα στο τέλος μου είναι σημαντικό να ανοίγω μια μικρή πόρτα μέσα από την οποία ο θεατής θα μπορούσε να επεξεργαστεί θέματα που τον απασχολούν.

Η ΜΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΟΔΗΓΕΙ ΣΤΗΝ ΑΛΛΗ

Από την παράσταση “Εν Ον”

Εχω δει στο παρελθόν δικές σας παραστάσεις, το «Τραγούδι της Ιριδας» και το «En On». Οι «6 μοίρες κάτω από τον ορίζοντα»  είναι άραγε συνέχεια τους;

Η μία παράσταση με οδηγεί στην άλλη. Εβλεπα ότι ήδη στις προηγούμενες υπήρχε η αίσθηση της σκιάς. Εβλεπα ότι ήθελα να αποτυπώσω εικόνες σκιών χωρίς να ξέρω ακόμα τι ψάχνω και μετά ως δια μαγείας ή μάλλον ως ακολουθία βγήκε αυτό σαν κύριο θέμα.

Οπως περιγράφετε το καινούργιο σας έργο είναι σαν να ωριμάζει  μια κεντρική ιδέα.

Νομίζω ότι όταν πηγαίνουμε τόσο βαθειά στον εαυτό μας αντλούμε όλα τα κομμάτια από κάποιο εσωτερικό χώρο δικό μας. Από κει βγαίνουν όλα αυτά  και το ένα μας οδηγεί στο άλλο. Στην αρχή πίστευα ότι απλά μου αρέσουν οι εικόνες αυτών των σκιών τις οποίες  στις προηγούμενες παραστάσεις τις απέδιδα περισσότερο σαν αίσθηση. Τώρα όμως  γίνονται αυτές το κεντρικό θέμα της παράστασης. Ετσι κατάλαβα ότι αυτό που αποτύπωνα τότε σαν εικόνα ήταν κάτι που ήδη δούλευε μέσα μου για να βγει τώρα έτοιμο αυτό το έργο.

Η Γιουμίκο Γιοσιόκα και η Εύη Τζώρτζη στο “Τραγούδι της Ίριδας”

Ο καθρέφτης ήταν παρών ακόμη και στα σκηνικά σας στις προηγούμενες παραστάσεις.  Υπάρχει και στις «6 μοίρες κάτω από τον ορίζοντα»;
Σ’αυτή την παράσταση δεν υπάρχει ο καθρέφτης αλλά υπάρχει το καθρέφτισμα με έναν άλλο τρόπο καθώς η Γιουμίκο, ο Ρουμπέν, οι σκιές και το φως χορεύουν μαζί.

Πώς προέκυψε η συνεργασία σας με μια Γιαπωνέζα χορεύτρια;

Τη Γιουμίκο τη γνώρισα σε ένα δικό της σεμινάριο χορού. Δίνει σεμινάρια σε όλο τον κόσμο, είναι μια διάσημη χορεύτρια μπούτο. Είχα ήδη μπει στο χώρο του μπούτο με έναν άλλο χορευτή, τον Μασάκι Ιουάνα, όταν έμαθα ότι θα έρθει στην Ελλάδα η Γιουμίκο Γιοσιόκα και ήθελα να χορέψω μαζί της. Τότε ήδη ετοίμαζα την πρώτη μου παράσταση  χωρίς να ξέρω αν ήθελα να χορεύουν ένα ή δύο άτομα.

Οταν γνώρισα τη Γιουμίκο, με ενέπνευσε πάρα πολύ ο τρόπος που κινείται και το μοιράστηκα μαζί της. Τότε μου πρότεινε να χορέψει στην παράστασή μου. Η συνεργασία μας δηλαδή προέκυψε κατά κάποιο τρόπο από παρεξήγηση και έτσι η Γιουμίκο έρχεται στην Ελλάδα -για να χορέψει σε δική μου παράσταση- για τέταρτη φορά.

Πώς είναι η συνεργασία σας;

Είναι πάρα πολύ καλή. Νομίζω ότι παίρνουμε και οι δύο μέσα από αυτή.  Από τη δική μου πλευρά γιατί με μια τέτοια χορεύτρια μπορώ να πραγματοποιήσω τις ιδέες μου και από τη δική της, όπως μου έχει πει η ίδια γιατί της αρέσει ο τρόπος με τον οποίο προσεγγίζω μια χορογραφία. Της ανοίγουν διαφορετικοί τρόποι έκφρασης.

Οι παραστάσεις σας μου άρεσαν  πάρα πολύ γιατί  μου διακινούν τρομερά συναισθήματα.

Ωραία, μ’αρέσει αυτό (γέλια)…

ΑΛΛΗΛΕΠΙΔΡΑΣΕΙΣ

Από ποιες άλλες χορευτικές τάσεις έχετε επηρεαστεί;

Ξεκίνησα από τον κλασικό χορό, που χόρευα για χρόνια, μετά τζαζ, κατόπιν πέρασα στον σύγχρονο χορό και τέλος στο μπούτο. Ολα αυτά μαζί με έχουν επηρεάσει για να δω από ποια δική μου πηγή, από ποιο κράμα βγαίνει αυτή η δική μου κίνηση. Αισθάνομαι πάντως ότι το κλειδί για να τα συνδέσω όλα αυτά μου το έδωσε το μπούτο. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο.  Αυτή η συγκέντρωση στον εαυτό μου, στην κίνησή μου, στο σώμα μου, στην ψυχή μου μέσα από αυτό το training μου έδωσε πραγματικά τις εικόνες που επιθυμώ να βγαίνουν από την κίνηση αυτή.

ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑ

Σκεφτόσαστε να βγάλετε την παράστασή σας εκτός Ελλάδας;

Ναι είμαστε τώρα σε μια τέτοια φάση και με τη Γιουμίκο η οποία χορεύει σε  διάφορες χώρες. Βασικά σκέφτομαι να ξεκινήσω από το Βερολίνο το οποίο το ξέρω κι εγώ είναι και η βάση της Γιουμίκο.

Ετοιμάζετε ίσως την επόμενη παράστασή σας ή όχι ακόμη;

Η αλήθεια είναι ότι έχει αρχίσει ήδη να γεννιέται μέσα μου η επόμενη. Οσο δούλευα αυτή την παράσταση και ίσως εξ αιτίας όλων αυτών  που μας συμβαίνουν σήμερα που είναι πολύ ανησυχητικά, τόσοι πόλεμοι και βία και οι άνθρωποι να παλεύουν πάρα πολύ για να κρατηθούν στην ισορροπία τους, μου βγήκε μια ιδέα. Μου ήρθαν κάποιες εικόνες. Ετσι ξεκινάει πάντα μια παράσταση, πρώτα σαν εικόνες τη βιώνω και μετά σαν πράξεις. Έχει να κάνει με την ειρήνη και τον πόλεμο, με τη βία και με την αρμονία, την ειρηνική αρμονία. Είναι ένα θέμα που μας απασχολεί όλους και αυτό που με ενδιαφέρει στις παραστάσεις, είναι να υπάρχει κάτι κοινό, κάτι πανανθρώπινο, για μένα είναι πολύ σημαντικό. Ισως επειδή είμαι και ψυχολόγος, να είναι τελικά μια εξέλιξή μου το να μεταφράζω όλα αυτά που καταλαβαίνω, αισθάνομαι, σκέφτομαι σε χορό. Με ενδιαφέρει πάρα πολύ ένας χορός που να μπορεί να προσφέρει στον θεατή ένα σπόρο για τη συνειδητότητά του.

Η ΕΞΕΛΙΞΗ

Ο χορός, το θέατρο από την αρχαιότητα ήταν ανέκαθεν θεραπευτικά. Εσείς είσαστε ψυχοθεραπεύτρια εδώ και χρόνια, ο χαρακτήρας του έργου σας λοιπόν έχει έναν εμφανή θεραπευτικό χαρακτήρα. Εχετε σκεφτεί μήπως να συνδυάσετε αυτές τις παραστάσεις θεραπευτικά και το αντίστροφο; Σκέφτομαι ότι βάζετε την εμπειρία σας ως θεραπεύτρια στις παραστάσεις σας…

…αναγκαστικά αφού έχει γίνει ένα με μένα.

Αναρωτιέμαι αν το κάνετε  και ανάποδα, αν δηλαδή βάζετε το χορό στη θεραπεία.

Νομίζω ότι αυτή είναι η εξέλιξή μου. Είμαι συστημική ψυχολόγος δηλαδή ανήκω στον κόσμο που εξηγεί τα πράγματα μέσα από τη θεωρία των συστημάτων που είναι ένα τεράστιο θέμα για να το εξηγήσουμε τώρα. Το πιο απλό που μπορώ να πω είναι ότι στη δική μου εξέλιξη -που ανοίγουμε κύκλους και κλείνουμε κύκλους για να περάσουμε εξελεικτικά σε άλλους κύκλους- οδηγήθηκα εκεί. Περνάω στην τέχνη και η χορογραφία είναι το μέσο έκφρασης και επαφής μου με τον θεατή. Φυσικά δεν μπορώ να ξεχάσω την ιδιότητά μου του θεραπευτή. Εχω ξεκινήσει σεμινάρια που συνδυάζουν σωματικό training με ψυχικό και πνευματικό training, έτσι μπορώ να τα ορίσω εν συντομία.

Σ’αυτά τα σεμινάρια το άτομο  αρχίζει να συνειδητοποιεί πιο ξεκάθαρα πόσο αλληλένδετα είναι το σώμα και η ψυχή και πως μπορεί να πάρει πληροφορίες είτε μέσα από το σώμα είτε η ψυχή του να του πει πράγματα που να κατευνάσουν ή να ελευθερώσουν το σώμα του.

΄Ενα τρίτο κομμάτι που το πιστεύω απόλυτα είναι ότι όσο ελευθερώνονται αυτά τα δύο επίπεδα  τόσο το άτομο έχει τη δυνατότητα να ανοίξει και πνευματικά. Αυτό προσπαθώ μέσα από τα σεμινάρια τα οποία δεν έχουν σχέση με ψυχοθεραπεία, θα τόλεγα ευαισθητοποίηση.

Σύμφωνα με τη θεωρία των συστημάτων ο άνθρωπος είναι ένα ον αυτοκατευθυνόμενο με δικό του σκοπό και στόχο. Πάνω σ’αυτό βασίζομαι. Απλά με διάφορες τεχνικές και μεθόδους που γνωρίζω από την ψυχοθεραπεία γιατί έχω περάσει από διάφορες εκπαιδεύσεις και έχω ένα μεγάλο υλικό ασκήσεων και τεχνικών με πολύ απλούς τρόπους, εκπαιδεύω τους ανθρώπους, τους τσιγκλάω κατ’αρχάς να συνδέσουν μικρές γέφυρες στο παζλ που είναι οι ίδιοι αφήνοντας  όμως σ’αυτούς τη “σκηνοθεσία του δικού τους έργου”.

ΤΑ ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ

Τα σεμινάριά σας απευθύνοται σε ένα ορισμένο κοινό, γυμνασμένο; Προσωπικά βρίσκω την ιδέα εξαιρετικά ενδιαφέρουσα, αλλά επειδή είμαι άνθρωπος του καναπέ και του βιβλίου αναρωτιέμαι αν μπορούν να συμμετέχουν και οι μάλλον αγύμναστοι…

Θα σας απαντήσω με ένα παράδειγμα. Κάποτε μια φίλη μου είπε “θα πας σε μάθημα μπούτο”.  Τότε τα είχα παρατήσει όλα για διάφορους λόγους. Της είπα έντρομη ότι έχω χρόνια να κάνω χορό και δεν είμαι δυνατή πια σωματικά. τη ρώτησα αν είναι μόνο για χορευτές. Γελώντας μου απάντησε “αν αυτό σου λέει κάτι μία από τις μαθήτριες είναι ογδόντα χρονών”. Μάλιστα, έρχονται και πολλοί άνθρωποι με κινητικά προβλήματα ακριβώς επειδή στο butoh δεν είναι αυτό το ζητούμενο. Το σεμινάριο απευθύνεται σε όλους, χορευτές και μη, γυμνασμένους και αγύμναστους.

Σας ευχαριστώ πολύ γι’αυτό το ωραίο ταξίδι.

Κι εγώ σας ευχαριστώ.

—————

Αναδημοσίευση από: www.kikitriantafylli.wordpress.com

18/06/2011

“Η πραγματική συλλογικότητα δεν δημιουργείται χωρίς προσωπική ευθύνη” Χάρις Κατάκη

Ένθετο περιοδικό «Ε» της εφημερίδας Ελευθεροτυπία 23-24 4.2011

Συνέντευξη στην Αφροδίτη Πολίτη

«Κανένας άνθρωπος δεν είναι νησί»Ο διάσημος στίχος δεν θα  μπορούσε να βρει καλύτερη εφαρμογή από τις αρχές της συστημικής ψυχοθεραπείας, που υποστηρίζουν ότι δεν μπορούμε να δούμε ένα σύμπτωμα που εκδηλώνει το άτομο ξεχωριστά από το σύστημα μέσα στο οποίο το άτομο αυτό εντάσσεται.

Η ψυχολόγος και ψυχοθεραπεύτρια Χάρις Κατάκη υπηρετεί έμπρακτα αυτές τις αρχές για περισσότερο από τρεις δεκαετίες μέσα από το ερευνητικό της  έργο, αλλά και μέσα από Εργαστήριο Διερεύνησης  Ανθρώπινων Σχέσεων,  το οποίο ίδρυσε και διευθύνει από τις αρχές της δεκαετίας του 1980.  Με πολυδιαβασμένα βιβλία στο ενεργητικό της, όπως  «Οι τρεις ταυτότητες της ελληνικής οικογένειας», και έχοντας βοηθήσει και συμβουλεύσει εκατοντάδες ελληνικές οικογένειες και ζευγάρια όλα αυτά τα χρόνια, είναι η πλέον ιδανική για να μας μιλήσει για τα σκαμπανεβάσματα, τα αδιέξοδα, αλλά και τις ελπίδες της ελληνικής οικογένειας σε εποχές κρίσης όπως η σημερινή.

Πώς πήρατε την απόφαση να γυρίσετε στην Ελλάδα, ενώ είχατε τη δυνατότητα να φύγετε οριστικά; «Όπως πάρα πολλοί Έλληνες, που έφυγαν στο εξωτερικό για να σπουδάσουν έτσι κι εγώ ήμουν διχασμένη. Τι με τράβηξε πίσω;  Όχι απαραίτητα η φύση και ο ήλιος.  Ωραία είναι αυτά αλλά τώρα οι αποστάσεις έχουν μικρύνει. Αυτό που μας δένει με τον τόπο είναι οι ρίζες, οι καταβολές, η αγάπη γι αυτόν τον τόπο και ότι συνεπάγεται.  Προσωπικά, αν δεν είχα ακολουθήσει έναν δρόμο που δίνει νόημα στη ζωή μου και έχει σχέση μ αυτόν τον τόπο, ίσως να μη γυρνούσα.  Το ότι ασχολήθηκα με την ελληνική οικογένεια και προσπάθησα να ωφελήσω όσο μπορώ, μέσα από τη γνώση που απέκτησα από τις εμπειρίες που έχω, τον κύκλο των ανθρώπων που έχει δημιουργηθεί γύρω μου, ο οποίος πλέον είναι πολύ μεγάλος, ειδικά μετά τα βιβλία που έγραψα, αυτό έπαιξε σημαντικό ρόλο για να θέλω να είμαι εδώ».

Τι σας ενοχλεί περισσότερο στην ελληνική νοοτροπία και που θεωρείται ότι οφείλεται; «Με ενοχλούν παγιωμένες συνήθειες που μπορεί κάποτε να ήταν λειτουργικές, αλλά σήμερα γίνονται τροχοπέδη στην πρόοδο.  Το ρουσφέτι και το μέσο ήταν κάποτε ο τρόπος που οι Έλληνες στην επαρχία και στην αγροτική Ελλάδα συνδέθηκαν με τα κέντρα αποφάσεων στην Αθήνα. Σήμερα αυτό το μοντέλο είναι δυσλειτουργικό».

Τελικά, «μαζί τα φάγαμε;» Και σε ποιο βαθμό; «Εξαρτάται σε ποιο πλαίσιο το βάζεις.  Όλες αυτά τα blanketstatements, οι γενικόλογες δηλώσεις είναι πολύ επικίνδυνες, αν δεν ορίσουμε αυστηρά τους όρους.  Για να κάνουμε μια σύγκριση με τον τομέα που γνωρίζω,   τη συστημική ψυχοθεραπεία, τα ίδια πράγματα που βλέπεις σε μια οικογένεια τα βλέπεις και σε κοινωνικό επίπεδο.  Υπάρχουν  ισομορφίες.  Όταν σε μια οικογένεια υπάρχει ένα πρόβλημα, εμείς οι συστημικοί ψυχοθεραπευτές δεν εστιάζουμε μόνο στο σύμπτωμα, αλλά σε ολόκληρο το σύστημα.  Το ίδιο ισχύει για την κοινωνία.  Οι πολιτικοί όντως  τα΄φαγαν, αλλά εμείς τους ψηφίσαμε.  Όμως, δεν φταίμε μόνο για τα κακά της κοινωνίας και τα καλά της ελληνικής κοινωνίας εμείς τα κάναμε».

Πιστεύεται ότι η φαυλότητα των πολιτικών θεωρείται σύμφυτη με τη λειτουργία ης δημοκρατίας; Μήπως τότε στις «κορώνες» εναντίον αυτής της φαυλότητας ελλοχεύει κίνδυνος για την υπονόμευση του δημοκρατικού πολιτεύματος; «Γιατί να μιλήσω για τη φαυλότητα των πολιτικών και να μη μιλήσω για τη φαυλότητα των γιατρών, τη φαυλότητα των υδραυλικών… Τη φαυλότητα των πολιτικών την έχουμε ενισχύει εμείς, με τα δικά μας χαρακτηριστικά».

Τι πρέπει να κάνουμε ατομικά και συλλογικά;  Τι μπορούμε να κάνουμε; «Για να βγούμε από την κρίση πρέπει να αναλάβουμε προσωπική ευθύνη και να αποκτήσουμε κοινωνική συνείδηση και απαίτηση.  Έχουμε έναν στενό κύκλο, “των δικών μας ανθρώπων” και πέραν τούτου όλοι οι άλλοι θεωρούνται ξένοι.  Πρέπει να διευρύνουμε αυτόν τον κύκλο.  Πρέπει να αναλάβουμε τις ευθύνες μας σε ατομικό και σε συλλογικό επίπεδο, πράγματα που είναι αλληλένδετα μεταξύ τους.  Η πραγματική συλλογικότητα δεν δημιουργείται χωρίς προσωπική ευθύνη.  Ας μην ξεχνάμε ότι στις παραδοσιακές κοινωνίες όσο πιο έντονη ήταν η ιδέα της κοινότητας τόσο πιο έντονη ήταν και η προσωπική ευθύνη.  Ακόμη και το παιδί των τεσσάρων χρόνων στην παραδοσιακή  οικογένεια προσέφερε περισσότερα από όσα έπαιρνε.  Έλεγες, δηλαδή, στο τετράχρονο παιδί, «Κώστα, πήγαινε φέρε ξύλα». Αυτό συνέβαινε και μέχρι το 1960, αλλά η παραδοσιακή Ελλάδα δεν εξαφανίστηκε σε μια μέρα.  Σιγά –σιγά διαβρώθηκε, αλλά εμείς έχουμε τέτοιες ρίζες και μνήμες.  Γι αυτό μπορούμε να αλλάξουμε αρνητικές συμπεριφορές, αλλά μπορούμε να αναβιώσουμε και θετικά χαρακτηριστικά.  Ευτυχώς, έχουμε και τέτοια».

Υπάρχουν ελπιδοφόρες δυνάμεις στην χώρα;  Πώς θα ανασυνταχθούν και θα εκφραστούν; «Επειδή λειτουργώ πολύ με μικρές ομάδες, που έρχεται κόσμος για να βοηθήσει και να βοηθηθεί, βλέπω στις μικρές κοινότητες, όχι μόνο τις θεραπευτικές, τη μικρογραφία ενός καλύτερου κόσμου.  Θεωρώ ότι σε αυτήν τη φάση θα ενισχυθούν μικρές ομάδες, καλλιτεχνικές, εθελοντικές,  όπου μέσα σε αυτές συσπειρωνόμαστε και βγάζουμε τον καλύτερό μας εαυτό.  Σε μικρό επίπεδο αναβιώνουν πολλά παραδοσιακά στοιχεία, όπως το κέρασμα, το φίλεμα, που είναι συμβολικές πράξεις και σημαίνουν “μοιράζομαι”.

Πώς θα συμβουλεύατε τους σημερινούς 20άρηδες να πορευτούν; “H σοφία για μένα είναι να ξεχωρίσεις τι θα πετάξεις, τι θα κρατήσεις και τι θα μεταλλάξεις. Για εμάς νομίζω το ποιο σημαντικό θετικό στοιχείο είναι το νοιάξιμο.  Εμείς σήμερα, επειδή δεν έχουμε σταθερές σχέσεις, το νοιάξιμο το κάνουμε και με ανθρώπους που επιλέγουμε.  Εμείς κάνουμε σεμινάρια και εκδηλώσεις με βάσει το “ Πάρα πέντε”, το σίριαλ του Καπουτζίδη.  Η ομάδα του “Πάρα πέντε” συνδυάζει τη διαφορετικότητα, την ανεκτικότητα, την αποδοχή και την τρυφερότητα, ανάμεσα σε ανθρώπους διαφορετικών ηλικιών.  Τι ένωσε αυτούς τους ανθρώπους;   Τους ένωσε το παρελθόν πολύ έμμεσα, αλλά κυρίως τους ένωσε ένας κοινός σκοπός στο εδώ  και το τώρα».

Ποια είναι η βασική ιδιαιτερότητα της ελληνικής οικογένειας; «Βασικό χαρακτηριστικό της ελληνικής νοοτροπίας, το οποίο έχει διαπιστωθεί και σε διαπολιτισμικές έρευνες, είναι το πώς ορίζουμε τον “κύκλο των δικών μας” , ποιους θεωρούμε δηλαδή δικούς μας ανθρώπους.  Οι Αμερικανοί, για παράδειγμα, έδωσαν τον ορισμό του κύκλου δικών  ως  “οι άνθρωποι σαν εμένα”- απρόσωπα και γενικά.  Οι Έλληνες απάντησαν με πρόσωπα: δικοί μου άνθρωποι είναι η οικογένειά μου και οι φίλοι των φίλων μου.  Αυτό για μας είναι καθοριστικό.   Κατά τη γνώμη μου, η ευρεία οικογένεια είναι το τελευταίο οχυρό που κρατάει τη συνοχή της ελληνικής κοινωνίας.  Ακόμα και οι μεικτές και οι μονογονεϊκές  οικογένειες είναι ενταγμένες σε ένα ευρύτερο φάσμα ευρείας οικογένειας. Ακόμα είναι πολύ σημαντικό, γιατί και τα χρισμένα ζευγάρια έχουν κάπου να ακουμπήσουν».

Πού εντοπίζετε την κρίση της οικογένειας σήμερα; «Γράφω για την κρίση της ελληνικής οικογένειας εδώ και πολλά χρόνια. Η μεγάλη κρίση της οικογένειας ξεκίνησε όταν αφήσαμε πίσω την οικογένεια που στηρίζεται στην επιβίωση -οπότε είμαστε μαζί και για οικονομικούς λόγους- και περάσαμε στην μετα-μοντέρνα εποχή, που είμαστε μαζί για ψυχο-κοινωνικούς λόγους, για να ζεσταίνονται οι καρδούλες μας, για να το πούμε απλά.  Ενώ βρισκόμαστε ακόμα σ αυτήν τη φάση, όπου ο σκοπός της οικογένειας αλλάζει και η οικογένεια περνά από δραματικές αλλαγές, συμπίπτει και η οικονομική κρίση και η εικόνα γίνεται πιο σύνθετη.  Το πώς θα λειτουργήσει η οικονιμκή κρίση σε πρώτη φάση, δηλαδή το αν θα ωθήσει τα πράγματα προς τα εκεί που πάνε ούτως ή αλλως (δηλαδή, στο να δώσουμε σημασία στην επικοινωνία και τις συναισθηματικές επαφές), αυτό θα κριθεί.  Νομίζω ότι μπορεί η οικονομική κρίση να μας βοηθήσει να αναθεωρήσουμε βαθύτερα το ποιοι είμαστε,  πού πάμε και γιατί, άρα και ποιοι είναι οι δικοί μας άνθρωποι.  Η κρίση μπορεί  να μας συσπειρώσει, να μας φέρει πιο κοντά».

08/06/2011

Ανοιχτή εκδήλωση για φίλους 19_06_2011

Γέφυρες Παντού

για να περάσουμε και να ξεπεράσουμε την κρίση

Μαζί

 

Πρόσκληση

Το Εργαστήριο Διερεύνησης Ανθρώπινων Σχέσεων

προσκαλεί όλους τους φίλους σε ανοιχτή εκδήλωση

την Κυριακή, 19 Ιουνίου 2011, στις 8:00μμ

στο κτήριο του,  Κονίτσης 33,  Μαρούσι.

Το Εργαστήριο σαν ζωντανός οργανισμός χτίζει σιγά-σιγά με την συμμετοχή όλων μας τη δικιά του απάντηση στην κρίση που περνάει η χώρα, η κάθε οικογένεια και ο καθένας από εμάς.

Διαμορφώνουμε και ξεκινάμε μία σειρά κοινωνικών δράσεων με στόχο να κατανοήσουμε, να αντιμετωπίσουμε και να ξεπεράσουμε την κρίση μαζί.  Το Εργαστήριο αρθρώνει λόγο στην κρίση. Τι πρέπει να κρατήσουμε, τι να πετάξουμε, τι να μεταλλάξουμε.

Οργανώνουμε λοιπόν αυτή την ανοιχτή συγκέντρωση για να μοιραστούμε τα σχέδια μας, τις ιδέες μας, τις σκέψεις μας, τις προτάσεις μας, για τις κοινωνικές δράσεις που ξεκινάμε.

 

Πώς θα κάνουμε την κρίση ευκαιρία για καινούργια ξεκινήματα;

Θέλουμε να χτίσουμε τις δράσεις μας με τις ιδέες όλων μας γιατί κανένας μας δεν είναι πιο δημιουργικός από όλους μαζί.

Σας περιμένουμε λοιπόν, όχι μόνους, αλλά με τις οικογένειες, τους φίλους σας και βέβαια τα παιδιά σας. Θέλουμε να δούμε παιδιά και έφηβους εκείνη τη βραδιά.

Έχουμε ετοιμάσει ένα πλούσιο πρόγραμμα για να σας ενημερώσουμε για αυτά που ήδη κάναμε, για αυτά που σκεφτήκαμε, για να βοηθήσουμε τη μεταξύ μας αλληλεπίδραση και να κάνουμε τη βραδιά ευχάριστη και δημιουργική για όλους. Θα βρεθούμε με τον τρόπο που ξέρουμε εμείς οι Έλληνες:

να μοιραζόμαστε, με φαγητό, με ποτό, με μουσικές, με τραγούδι, με παραμύθια για τα παιδιά, με ιδέες για τους μεγάλους.

 

Μπορείτε να φέρετε μαζί σας ένα φαγητό, ένα ποτό, ένα γλυκό. (Ότι δεν μοιραστούμε μαζί, θα το μοιραστούμε με συνανθρώπους που τα έχουν ανάγκη. Το Εργαστήριο θα φροντίσει να μοιράσει ότι περισσέψει, όπου πρέπει.)

Σας περιμένουμε.

 

Φυλάξτε το βράδυ της Κυριακής 19 Ιουνίου. Μην ξεχάσετε να το πείτε και να φέρετε μαζί, τους δικούς σας ανθρώπους, τα παιδιά σας, τους φίλους σας.

Χάρις Κατάκη

.

Εργαστήριο Διερεύνησης Ανθρωπίνων Σχέσεων

Κονίτσης 33, Μαρούσι

Τηλ. 210 61 29 290

Web site: www.socialactions.wordpress.com

E-mail: socialactions2011@gmail.com

Για να δείτε την θέση μας στον χάρτη πατήστε εδώ

06/06/2011

Χάρις Κατάκη: “Ο ρόλος της οικογένειας σε εποχές κρίσης”

Η Χάρις Κατάκη, ψυχολόγος – ψυχοθεραπεύτρια (www.chariskatakis.gr), Πρόεδρος του Εργαστηρίου Διερεύνησης Ανθρωπίνων Σχέσεων (www.ergastirio.eu), μιλά στην Μπίλιω Τσουκαλά – Εκπομπή “Έχει γούστο” (Part 1), Μάϊος 201, για “Το ρόλο της οικογένειας σε εποχές κρίσης”

(Part 1)

(Part 2)

(Part 3)

(youtube=http://www.youtube.com/watch?v=nkcGCu8aXvE)

29/04/2011

ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΔΡΑΣΕΩΝ

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Ο σχεδιασμός των πέντε κοινωνικών δράσεων που αναπτύσσονται παρακάτω προσβλέπουν στο άνοιγμα του Εργαστηρίου στην κοινωνία μέσα από την υλοποίηση  διαφόρων ειδών  έργων.

Για να προχωρήσουμε στην υλοποίηση συγκεκριμένων  κοινωνικών δράσεων κάναμε  μια αρχική ταξινόμηση τους  με βάση  άξονες πάνω στους οποίους θα κινηθούμε. Καθορίσαμε αυτούς τους αρχικούς βασικούς άξονες με βάση  τους  στόχους του προγράμματος και τη γνώση, την εμπειρία, τα ενδιαφέροντα των συνεργατών μας, έτσι όπως έχουν διαμορφωθεί, εξελιχθεί και πραγματωθεί μέσα από την μακρόχρονη εμπειρία  μας με την υλοποίηση εκπαιδευτικών και κοινοτικών προγραμμάτων,  διοργάνωση και ενεργό συμμετοχή σε ημερίδες, συνέδρια, την συγγραφή και την έκδοση κειμένων, επιστημονικών εργασιών κλπ.

Οι άξονες αυτοί  θα   εμπλουτιστούν ή  να διαφοροποιηθούν μέσα από την  εμπειρία της εφαρμογής του προγράμματος.

Στόχος των προγραμμάτων που θα υλοποιηθούν είναι να μοιραστούμε με αυτούς που θα αλληλεπιδράσουμε όσα έχουμε μάθει μέσα από την εμπειρία μας για το πώς μπορεί να αλλάξουν νοοτροπίες και συμπεριφορές.

.

ΔΡΑΣΗ Α

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ Η ΚΡΙΣΗ: ΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΠΟΥ ΠΑΜΕ

Στόχος αυτής της δράσης είναι να συμβάλουμε στην ανταλλαγή θέσεων, απόψεων, γνώσεων και εμπειριών σε ότι αφορά στην βαθύτερη κατανόηση της ελληνικής κοινωνίας , την αντιμετώπιση της κρίσης στην οποία έχει εισέλθει η χώρα μας και στην αναζήτηση  δημιουργικών και προωθητικών κατευθύνσεων για μια πιο λειτουργική κοινωνία του αύριο.

Η δράση αυτή  προτείνουμε να υλοποιηθεί μέσω των παρακάτω προτεινόμενων  έργων.

Έργο 1

Συμμετοχή του επιστημονικού προσωπικού του Εργαστηρίου σε διάφορες κοινωνικές δραστηριότητες (θεατρικές παραστάσεις, καλλιτεχνικά δρώμενα, δημόσιες συζητήσεις, τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές, διαδραστικούς χώρους στο διαδίκτυο), μέσα από τις οποίες μπορούμε να συμβάλουμε σε προβληματισμούς που έχουν άτομα και ομάδες σήμερα.

Έργο 2

Βραδιές διαλόγου. Σύντομα ξεκινούν το Εργαστήριο Βραδιές Διαλόγου. Μια φορά το μήνα (κάθε πρώτη Πέμπτη του μήνα θα διοργανώνονται ανοιχτές εκδηλώσεις με έναν ή περισσότερους καλεσμένους ομιλητές οι οποίοι θα πλαισιώνονται από ένα πάνελ. Το γενικό  θέμα της βραδιάς διαλόγου για το επόμενο διάστημα θα εστιαστεί σε ότι αφορά την Ελλάδα  και την κρίση της ελληνικής κοινωνίας. Έχουμε ήδη καλέσει γνωστούς επιστήμονες και διανοητές που έχουν μελετήσει σχετικά θέματα.

Έργο 3

Στο πλαίσιο του σεμιναρίου Δημιουργική Αφήγηση Ζωής θα διοργανώνονται λογοτεχνικές αλλά και άλλες συναντήσεις με γνωστές προσωπικότητες των γραμμάτων και των τεχνών, θα παρακολουθούνται θεατρικές παραστάσεις, κινηματογραφικές ταινίες και γενικά πολιτιστικά δρώμενα που άπτονται στο θέμα του σεμιναρίου και θα οργανώνονται επισκέψεις σε προσωπικότητες που άφησαν το στίγμα τους μέσα από την ίδια τη ζωή αλλά και το αυτοβιογραφικό τους έργο.

Υπεύθυνη σεμιναρίου: Κρυσταλία Πατούλη, Δημοσιογράφος-Σύμβουλος Συστημικής Προσέγγιση

Έργο 4

Πρόταση για Ημερίδα από τον κ. Αρίστο Δοξιάδη με τη συμμετοχή τραπεζικών και ψυχολόγων με στόχο την κατάθεση εμπειριών και την παροχή συμβουλευτικής στους ανθρώπους-θύματα της οικονομικής κρίσης (π.χ. άνεργοι) που επιζητούν την προσωπική ανασυγκρότηση τους και την ενίσχυση της αυτοεκτίμησης τους.

Έργο 5

Δημιουργία διαδραστικού χώρου στο διαδίκτυο για την ανάρτηση κειμένων ,  εικόνων  κλπ που αφορούν τους προβληματισμούς γύρω από θέματα που απασχολούν την ελληνική κοινωνία σήμερα και την ανταλλαγή εμπειριών και γνώσεων,

Έργο 6

Συγγραφή βιβλίων και κειμένων πάνω σε συναφή θέματα (σε έντυπη  και ηλεκτρονική μορφή). Από τις σκέψεις προτάσεις, ιδέες που ακούστηκαν από τους συμμετέχοντες στα προαναφερθέντα έργα.

Εντός των ημερών θα κυκλοφορήσει  ηλεκτρονικά ένα κείμενο της Χάρης Κατάκη με τίτλο: Οι νεαροί παραβάτες και η ελληνική κοινωνία: Ισομορφικοί  αντικατοπτρισμοί.

.

ΔΡΑΣΗ B

ΠΑΡΟΧΗ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ

Στόχος μας είναι να αξιοποιήσουμε το δυναμικό των συνεργατών μας που διαθέτουν  πολύχρονη εμπειρία  στο χώρο της συμβουλευτικής και της ψυχοθεραπείας,  και να  διαθέσουμε   αφιλοκερδώς   τις υπηρεσίες μας, σε κοινωνικούς φορείς και οργανισμούς  που έρχονται σε επαφή με ευάλωτες κοινωνικές ομάδες.

Έργο 1

Στα πλαίσια των εκπαιδευτικών του προγραμμάτων, το Εργαστήριο προσφέρει εδώ και χρόνια δωρεάν συμβουλευτική. Στα πλαίσια του προγράμματος κοινωνικών δράσεων  στόχος μας είναι να διευρύνουμε αυτήν την προσφορά  τόσο στα πλαίσια των προγραμμάτων του Εργαστηρίου όσο και στα πλαίσια της δικτύωσης μας με άλλους φορείς.

Έργο 2

Δημιουργία ανοιχτής γραμμής βοήθειας στην οποία μπορούν να απευθύνονται άτομα, επιχειρήσεις και άλλοι φορείς. Οι ενδιαφερόμενοι θα εξυπηρετούνται αφιλοκερδώς από συνεργάτες του Εργαστηρίου που συμμετέχουν στο πρόγραμμα κοινωνικών δράσεων.

.

ΔΡΑΣΗ Γ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΠΟΙΗΣΗΣ ΚΑΙ ΒΡΑΧΥΠΡΟΘΕΣΜΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ  ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΩΝ ΟΜΑΔΩΝ

Τα προγράμματα αυτά απευθύνονται σε επαγγελματίες  ψυχικής υγείας, εκπαιδευτικούς, στελέχη δήμων και κοινοτήτων, συλλόγων και σωματίων, οι οποίοι έχουν να αντιμετωπίσουν λόγω της κρίσης αυξημένα και οξυμένα προβλήματα των ατόμων, των ομάδων και των οικογενειών με τα οποία έρχονται σε επαφή.

Άμεσα σχεδιάζεται πρόγραμμα δράσης σε δύο κυρίως ομάδες: εκπαιδευτικούς και κοινωνικούς λειτουργούς.

Έργο 1

Πρόγραμμα Εκπαίδευσης και Ευαισθητοποίησης εκπαιδευτικών. 

Το πρόγραμμα απευθύνεται σε εκπαιδευτικούς  που υπηρετούν στην εκπαίδευση σε διάφορες δομές ή έχουν αναλάβει συμβουλευτικό ρόλο  έτσι ώστε να μπορέσουν να λειτουργήσουν πολλαπλασιαστικά και να μεταφέρουν την εμπειρία τους στην εκπαιδευτική κοινότητα (εκπαιδευτικοί που εργάζονται σε Κέντρα συμβουλευτικής, σε συμβουλευτικούς σταθμούς, διευθυντές σχολείων, σύμβουλοι εκπαίδευσης διαφόρων ειδικοτήτων κλπ).

Υπεύθυνη του προγράμματος : Ειρήνη Ρέππα

Πρόγραμμα Βραχυπρόθεσμης Εκπαίδευσης εκπαιδευτικών

Υπεύθυνη προγράμματος Πάτρας: Μανουέλα Πλατάκη

Έργο 2

Σχεδιάζονται  προγράμματα εκπαίδευσης και ευαισθητοποίησης κοινωνικών λειτουργών.

Υπεύθυνες:  Χάρις Κατάκη, Πέγκυ Αθηνιώτου, Ρένα Κωνσταντάκη

.

ΔΡΑΣΗ Δ

ΒΙΩΜΑΤΙΚΕΣ ΗΜΕΡΙΔΕΣ, ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ ΚΑΙ ΔΡΩΜΕΝΑ

Μέσα από το πρόγραμμα Κοινωνικών Δράσεων το Εργαστήριο συνεχίζει και διευρύνει την πλούσια και πολυετή αυτή δραστηριότητα. Οι δράσεις που εμπίπτουν σε αυτή την κατηγορία δράσεων έχουν ως στόχο να συμβάλλουν στην ανάπτυξη  δεξιοτήτων  ζωής.

Απευθύνονται στο ευρύ κοινό (ζευγάρια, έφηβοι, παιδιά). Εκδηλώσεις, Ημερίδες, σεμινάρια αυτού του τύπου ήδη έχουν προγραμματιστεί και θα υλοποιηθούν μέσα στους επόμενους μήνες σε συνεργασία άλλων φορέων (δήμους, κοινότητες, συλλόγους, εκπαιδευτικούς οργανισμούς κλπ) σε διάφορες περιοχές της χώρας (Θεσσαλονίκη, Κέρκυρα, Βόλος, Λαμία, Χαλκιδική κ.α.)

Έργο 1

Δρώμενο βασιζόμενο στην τηλεοπτική σειρά του Γ. Καμπουτζίδη με τίτλο: Στο παραπέντε με στόχο την ανίχνευση μηνυμάτων, συμβολισμών και συνδέσεων με την ελληνική πραγματικότητα. Με ερέθισμα σκηνές από την εν λόγω σειρά που προβάλλονται   όσοι συμμετέχουν  έχουν  τη δυνατότητα να συμβάλλουν σε μία δημιουργική αναζήτηση νέων προτύπων ύπαρξης και συνύπαρξης.

Την δράση αυτή σχεδίασε μια πενταμελής ομάδα εκπαιδευόμενων του Προγράμματος Ειδίκευσης στη Συστημική Θεραπεία Τριλόφου Θεσ/νίκης και συντόνισε η Χάρις Κατάκη.

*Η πρώτη εκδήλωση διοργανώθηκε σε συνεργασία με το Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο

στο Αμφιθέατρο του εν λόγω Πανεπιστημίου, το Σάββατο 13 Μαρτίου 2010, 10.00-14.00

* Στα πλαίσια του 4ο Πανελλήνιου Συνεδρίου στη Συστημικη Θεραπεία, στο Ηράκλειο Κρήτης 30/4 – 2/5/2010 με τίτλο«Η Παραβατικότητα σήμερα: Ναρκωτικά, κακοποίηση και βία στα ανθρώπινα συστήματα»παρουσιάστηκε  δρώμενο με τίτλο: Το Παράδοξο Παραβατικό Παραμύθι τού «Παραπέντε». Αποκρυπτογραφώντας τα τηλεοπτικά μηνύματα του Γ. Καπουτζίδη.

* Στόχος της παρουσίασης ήταν να εντοπίσει και να προβάλλει στοιχεία του συστήματος των αναδυόμενων και διαχρονικών αξιών της ελληνικής κοινωνίας.

* Μια παρόμοια εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στη Κέρκυρα σε συνεργασία με το Κέντρο Πρόληψης του ΟΚΑΝΑ

Έργο 2

Αφήγηση παραμυθιών.  Σχεδιάζονται εκδηλώσεις για παιδιά από την συνεργάτιδα του Εργαστηρίου και συγγραφέα παιδικών βιβλίων Αθηνά Μπίνιου.

.

ΔΡΑΣΗ Ε

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΠΟΙΗΣΗ

Στόχος του Εργαστηρίου είναι να υλοποιηθούν δράσεις που να σχετίζονται με την ευαισθητοποίηση της κοινωνίας σε σειρά θεμάτων που αφορούν αλλαγή στάσης των πολιτών απέναντι σε διάφορες κοινωνικές ομάδες και την συμβολή στην βελτίωση των υπαρχουσών δομών και λειτουργιών.

Υπεύθυνος προγράμματος: Βαγγέλης Κονταξάκης,

Διευθυντής Εργαστηρίου Διερεύνησης Ανθρώπινων Σχέσεων

Έργο 1

Μετατροπή των βιβλίων του Εργαστηρίου και άλλων επιλεγμένων βιβλίων που σχετίζονται με το χώρο της ψυχικής υγείας σε cd ώστε να είναι προσβάσιμα σε ανθρώπους με τύφλωση.

* Μια ομάδα μαθητών Λυκείου του Κολλεγίου Αθηνών με πρωτοβουλία της Άννας Αναστασάκου-Κατάκη θα διαβάσουν βιβλία της Σειράς μας Ανθρώπινα Συστήματα.

Έργο 2

Συνεργασία με το εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Μύες Εν Δράσει» που στόχο έχει την ευαισθητοποίηση παιδιών 8-16 ετών σε θέματα αναπηρίας, προσβασιμότητα και προσαρμοσμένου αθλητισμού. Το «Μύες Εν Δράσει» δημιουργήθηκε το 2005 από τον Βαγγέλη Κονταξάκη και έχουν πραγματοποιηθεί συνεργασίες με σχολεία, κατασκηνώσεις, μη κερδοσκοπικούς και εκπαιδευτικούς οργανισμούς στην Ελλάδα και στην Αμερική.

Έργο 3

Συνεργασία με φορείς που δραστηριοποιούνται σε θέματα κοινωνικής ευαισθητοποίησης.

————————————————————–

.

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ

Αθήνα: Κονίτσης 33, 15125 Μαρούσι

Τηλ.: 210-8063665, 6129290, Fax: 210-8062113, e-mail: socialactions2011@gmail.cominfo@ergastirio.eu

Website: socialactions@wordpress.com

www.ergastirio.eu

Θεσσαλονίκη: Τ.Θ. 1696, 57500 Τρίλοφος, Τηλ.: 23920-65371, E-Mail: lshrthes@otenet.gr

29/04/2011

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Αθήνα, 9.02.2011

Αγαπητές/οί συνάδελφοι,

Όπως ίσως γνωρίζετε, το Εργαστήριό μας εδώ και λίγο καιρό έχει ξεκινήσει να υλοποιεί δράσεις ώστε να συνεισφέρει στην αντιμετώπιση των προβλημάτων που έχουν εκδηλωθεί το τελευταίο διάστημα στη χώρα μας. Για το σκοπό αυτό έχει δημιουργηθεί μια επιτροπή  συντονισμού και εποπτείας του προγράμματος.

Πιστεύουμε ότι τα μεγάλα ζητούμενα της ελληνικής κοινωνίας σ’ αυτή τη κρίσιμη καμπή της εξέλιξής της συμπίπτουν με τις σταθερές αξίες του Εργαστηρίου: προσωπική ευθύνη, κοινωνική συνείδηση, συλλογικότητα, μοίρασμα, συντροφικότητα και αλληλεγγύη.

Μπορεί οι αποθαρρύνσεις και οι εμπλοκές να βρίσκονται σε έξαρση, όμως, πιστεύουμε ότι τα προωθητικά στοιχεία της προσωπικής και συλλογικής συνείδησης βρίσκονται καταχωρημένα στο συλλογικό μας ασυνείδητο και περιμένουν να δημιουργηθούν οι συνθήκες εκείνες που θα επιτρέψουν την ενεργοποίησή τους.

Έτσι, σκεφτήκαμε να αλληλεπιδράσουμε με ποικίλες ομάδες και δίκτυα ανθρώπων και να προσφέρουμε εθελοντικά αυτό που μας δίδαξαν η συστημική επιστημολογία και οι εφαρμογές της. Δεν θεωρούμε ότι έχουμε έτοιμες απαντήσεις. Μπορούμε όμως να συμβάλλουμε στην επισήμανση θεμάτων και τον εντοπισμό αντιφάσεων έτσι ώστε να  κάνουμε την ανάληψη της προσωπικής ευθύνης, δύναμη αλλαγής.

Ο σχεδιασμός, η οργάνωση και η υλοποίηση δράσεων προϋποθέτει τη συμμετοχή και τη συνεργασία όλων μας. Σας προσκαλούμε, λοιπόν, εφόσον επιθυμείτε να δηλώσετε τη διαθεσιμότητα σας συμπληρώνοντας τη φόρμα που επισυνάπτεται.  Ανάλογα με την εμπειρία και τα ενδιαφέροντά σας θα βρούμε από κοινού με ποια τρόπο θα μπορούσατε να συμβάλλετε στην προσπάθειά μας. Οι συγκεκριμμένες προτάσεις είναι ιδιαίτερα ευπρόσδεκτες.

Τα μέλη της Επιστημονικής Επιτροπής Κοινωνικών Δράσεων

Χάρις Κατάκη, Ψυχολόγος, Πρόεδρος του Εργαστηρίου Διερεύνησης Ανθρώπινων Σχέσεων

Πέγκυ Αθηνιώτου, Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια

Ρένα Κωνσταντάκη, Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια, Χορογράφος

Μανουέλα Πλατάκη, Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια

Ειρήνη Ρέππα, Οικογενειακή Θεραπεύτρια, Σύμβουλος Επαγγελματικής Σταδιοδρομίας

Κική Τριανταφύλλη, Δημοσιογράφος, Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας & Επαγγελματικού Προσανατολισμού

.

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ

Αθήνα: Κονίτσης 33, 15125 Μαρούσι

Τηλ.: 210-8063665, 6129290, Fax: 210-8062113, e-mail: socialactions2011@gmail.com , info@ergastirio.eu

Site: www.ergastirio.eu

Θεσσαλονίκη: Τ.Θ. 1696, 57500 Τρίλοφος, Τηλ.: 23920-65371, E-Mail: lshrthes@otenet.gr

29/04/2011

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΔΡΑΣΕΩΝ

Είναι πλέον φανερό ότι η χώρα μας εισέρχεται σε μια νέα εποχή. Επίσης, είναι κοινά αποδεκτό ότι πίσω από τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα μας, τα οποία ευθύνονται για τη θέση που πήραμε μέσα στο ευρύτερο πλαίσιο της ευρωπαϊκής ένωσης, κρύβονται βαθύτερα κοινωνικά προβλήματα-προβλήματα που ελλόχευαν από καιρό και τα οποία η οικονομική αυτή κρίση που μαστίζει τη χώρα μας έφερε και θα συνεχίσει να φέρνει στην επιφάνεια.

Εξετάζοντας τα τεκταινόμενα από μια συστημική οπτική, γνωρίζουμε πως μέσα από προκλήσεις και αδιέξοδα, όπως αυτά που αντιμετωπίζει η χώρα μας, ενεργοποιούνται μηχανισμοί που οδηγούν στην αναθεώρηση αντιλήψεων και στην ανατροπή ισορροπιών που δεν εξυπηρετούν πια τη λειτουργικότητα και την εξέλιξη του συγκεκριμένου συστήματος. Με άλλα λόγια, πιστεύουμε ότι κάτω από το έκδηλο χάος υπάρχει μια άλλη τάξη πραγμάτων που, όταν έρθει η ώρα, θα εκδηλωθεί με τη μορφή νέων δομών και νέου κύκλου διεργασιών σε ανώτερα επίπεδα οργάνωσης. Ως εκ τούτου, πιστεύουμε πως η κρίση που βιώνουμε θα μπορούσε να γίνει το εφαλτήριο μιας ουσιαστικής και βαθιάς μεταμόρφωσης.

Σε αυτήν την κοινωνική συγκυρία, το Εργαστήριο αρθρώνει λόγο και άποψη και προχωράει σε συγκεκριμένες ενέργειες, με στόχο τη συμβολή μας στις αναθεωρήσεις και αλλαγές που απαιτούν οι προκλήσεις των καιρών.

Καλούμαστε να αναλάβουμε πρωτοβουλίες και να υλοποιήσουμε δράσεις, μέσα από την αλληλεπίδρασή μας με άλλα πλαίσια, κοινωνικούς φορείς και δίκτυα.

Δηλώνουμε παρόντες στις διαδικασίες αναμόρφωσης της ελληνικής κοινωνίας και ετοιμαζόμαστε να υλοποιήσουμε ενέργειες και δράσεις, που αποβλέπουν στη διαμόρφωση μιας πιο συνειδητοποιημένης και λειτουργικής κοινωνίας.

Σκοπός των δράσεών μας είναι να προσφέρουμε, σε όσο το δυνατόν περισσότερα άτομα και ομάδες, τη δυνατότητα συμμετοχής τους σε αυτές, ακολουθώντας το πνεύμα της συνεργασίας και της αλληλεγγύης που επί 27 χρόνια τώρα αποτελούν τη θεμέλια λίθο του Εργαστηρίου μας.

.

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ

Αθήνα: Κονίτσης 33, 15125 Μαρούσι

Τηλ.: 210-8063665, 6129290, Fax: 210-8062113, e-mail: socialactions2011@gmail.com , info@ergastirio.eu

Website: www.ergastirio.eu

Θεσσαλονίκη: Τ.Θ. 1696, 57500 Τρίλοφος, Τηλ.: 23920-65371, e-mail: lshrthes@otenet.gr

29/04/2011

ΦΟΡΜΑ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ

Ονοματεπώνυμο …………………………………………………………….……………………………………..

Ιδιότητα – Επάγγελμα ……………………………………………..……………………….…………………..

Εκπαίδευση ………………………………………….……………………………………………………..……………

Επαγγελματική εμπειρία

…………………………………………………………………..…………………………………………………………………………

Τρέχουσα απασχόληση………………………………………………………………………………………………

Τηλ………………………………………………………………………………………Fax…………………………………

 E-mail……………….……………………….

Καταγράψτε σχόλια, παρατηρήσεις, σκέψεις, ιδέες ή και συγκεκριμένες προτάσεις για δράσεις.

Συμπληρώστε μία ανάλογη φόρμα εκδήλωσης ενδιαφέροντος για τις Κοινωνικές Δράσεις του Εργαστηρίου και στείλτε την μέσω e mail: socialactions2011@gmail.com

——————————-

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ

Αθήνα: Κονίτσης 33, 15125 Μαρούσι

Τηλ.: 210-8063665, 6129290, Fax: 210-8062113, e-mail: socialactions2011@gmail.com . info@ergastirio.eu

Website: www.ergastirio.eu

Θεσσαλονίκη: Τ.Θ. 1696, 57500 Τρίλοφος, Τηλ.: 23920-65371, e-mail: lshrthes@otenet.gr

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.