Εκδηλώσεις

«Η Ελληνική Οικογένεια στη δίνη της κρίσης: Μαζί με τις απώλειες και νέες προοπτικές» (19 Μαρτίου 2012). Από τη Ζωή Στραβοπόδη.

Η Ελληνική Οικογένεια στη δίνη της κρίσης:

Μαζί με τις απώλειες και νέες προοπτικές

Ομιλήτρια:

Χάρις Κατάκη.

Συμμετείχαν οι συνεργάτες του Εργαστηρίου:

Άννα Βουλγαροπούλου

Μαντώ Λιαδοπούλου

Ζωή Στραβοπόδη

Δευτέρα 19 Μαρτίου & ώρα 18:30

[η αφίσα της εκδήλωσης]

Σύντομη περιγραφή: Η εκδήλωση ξεκίνησε με μια σύντομη εισήγηση σχετικά με την κρίση και τις αλλαγές στο ρόλο και στη λειτουργία της οικογένειας στη σύγχρονη ελληνική κοινωνία και ολοκληρώθηκε με συζήτηση και βιωματικές ασκήσεις στις οποίες έλαβαν μέρος όλοι οι παρευρισκόμενοι.

Η εκδήλωση ξεκίνησε με ένα βιωματικό αφήγησης.

Βιωματικό 1:

Η Ζωή Στραβοπόδη αφηγήθηκε στο κοινό της εκδήλωσης την παρακάτω ιστορία:

Θα σας διηγηθώ μια ιστορία για ένα αγοράκι που πήγε με τη μαμά του στο τσίρκο. Το τσίρκο του άρεσε πολύ μα πιο πολύ στο τσίρκο του άρεσαν τα ζώα. Και από όλα τα ζώα, μεγαλύτερη εντύπωση του έκανε ο ελέφαντας!

Κατά τη διάρκεια της παράστασης, αυτό το θεόρατο ζώο έκανε επίδειξη του τεράστιου βάρους του, του όγκου και της δύναμής του. Όμως, το αγοράκι παρατήρησε κάτι παράξενο. Μετά την παράσταση, ο ελέφαντας στεκόταν δεμένος σε ένα μικρό ξύλο μπηγμένο στο έδαφος, σε ένα μικρό πασαλάκι.

Το πασαλάκι αυτό ήταν μικροσκοπικό και έμπαινε σε ελάχιστο βάθος μέσα στο έδαφος. Παρότι η αλυσίδα ήταν χοντρή, φαινόταν ολοφάνερο ότι ένα ζώο που μπορεί να ξεριζώσει δέντρα με τη δύναμή του, θα μπορούσε εύκολα να λυθεί και να φύγει.

«Μαμά, μαμά κοίτα που είναι δεμένος ο ελέφαντας», γύρισε και είπε στη μητέρα του. «Γιατί δεν το σκάει μαμά? Αφού πριν τον είδαμε να σέρνει αυτοκίνητα, πώς μπορεί και τον κρατάει δεμένο αυτό το πασαλάκι?».

Η μητέρα του, που όπως όλες οι μαμάδες βιάζονται να δώσουν μια απάντηση όποια και αν είναι αυτή, του είπε «Αγάπη μου ο ελέφαντας αυτός είναι εξημερωμένος, για αυτό δεν το σκάει».

«Χμ, Και αφού είναι εξημερωμένος, τότε γιατί τον δένουν?» απόρησε πάλι ο μικρός.

«Θα πάω να ρωτήσω τον εκπαιδευτή του» είπε το δύσπιστο αγοράκι.

Μετά την παράσταση λοιπόν βρήκε τον εκπαιδευτή του ελέφαντα και τον ρώτησε το ίδιο πράγμα:

 «Να σας ρωτήσω κάτι? Πώς και δεν το σκάει ο ελέφαντας? Αφού πριν τον είδα με τα ίδια μου τα μάτια να σέρνει αυτοκίνητα, πώς μπορείτε και τον κρατάτε δεμένο σε αυτό το πασαλάκι?»

«Αφού το θες θα σου εξηγήσω  γιατί δεν το σκάει ο ελέφαντας», του είπε τότε ο θηριοδαμαστής.

«Δεν το σκάει γιατί σε ένα παρόμοιο πασαλάκι τον έδεναν από τότε που ήταν πολύ-πολύ μικρός. Ήμουν κι εγώ παιδάκι σαν κι εσένα τότε που ο μεγάλος αυτός ελέφαντας ήταν ακόμα ένα μικρό νεογέννητο ελεφαντάκι. Τον θυμάμαι καλά να σπρώχνει και να τραβιέται και να ιδρώνει πασχίζοντας να ελευθερωθεί. Μα παρόλες τις προσπάθειές του, δεν τα κατάφερνε γιατί τότε εκείνο το πασαλάκι ήταν πολύ γερό για τις δυνάμεις του. Κάθε βράδυ κοιμόταν εξαντλημένο και την επόμενη μέρα προσπαθούσε ξανά, και την μεθεπόμενη το ίδιο. Ώσπου μια μέρα, το ελεφαντάκι παραδέχτηκε την αδυναμία του και υποτάχτηκε στη μοίρα του».

«Αυτός ο πανίσχυρος και θεόρατος ελέφαντας που είδες να σέρνει αυτοκίνητα μέσα στο τσίρκο δεν το σκάει γιατί νομίζει ότι δεν μπορεί», του είπε ο θηριοδαμαστής χαμογελώντας και του έκλεισε το μάτι.

Αφού έγινε η αφήγηση της παραπάνω ιστορίας ζητήθηκε από τους παρευρισκόμενους να χωριστούν σε ζευγάρια και να μιλήσουν με το διπλανό τους για 5 λεπτά ελεύθερα σχετικά με το τι σκέφτηκαν και ένιωσαν ακούγοντας αυτή την ιστορία καθώς και πώς τη συνδέουν με την σημερινή κατάσταση.

Όταν τελείωσαν μοιράστηκαν δυνατά τις σκέψεις τους και προχωρήσαμε σε μια γόνιμη και εποικοδομητική συζήτηση που αφορούσε κυρίως τις δυσκολίες που βιώνουν ως «πασαλάκια» οι Έλληνες αυτή τη στιγμή.

Μεταξύ άλλων ειπώθηκαν τα παρακάτω:

«Έχουμε τη δύναμη και δεν ξέρουμε πώς να τη χειριστούμε».

«Η συνήθεια μας εγκλωβίζει».

«Ο ελέφαντας είμαστε εμείς σαν λαός. Δεν εκμεταλλευόμαστε τη δύναμή μας».

«Τα “πασαλάκια” είναι η παιδεία, η πολιτική και τα ΜΜΕ».

«Είναι στην ανθρώπινη φύση όταν κάποιος φέρνει ένα παιδί στον κόσμο να το μεγαλώνει κάνοντάς το να μπερδεύει το σεβασμό με την υποταγή και να χρήζει ειδήμονες».

 

Μετά από αυτό το πρώτο βιωματικό η κα Κατάκη προχώρησε με την εισήγησή της.

Μετά το τέλος της εισήγησής της προχωρήσαμε με το δεύτερο βιωματικό.

 

Βιωματικό 2

Είπαμε στους παρευρισκόμενους να χωριστούν σε 4 ομάδες. Οι δύο ομάδες παρίσταναν τους γονείς και οι άλλες δύο τα παιδιά.

Στις ομάδες δόθηκαν οι παρακάτω οδηγίες:

1)   Στη μια ομάδα «γονιών» ζητήσαμε να συζητήσουν με θέμα «τι συναισθήματα και τι προβληματισμούς έχω ως γονιός στη δύσκολη σημερινή κατάσταση».

2)   Στην άλλη ομάδα «γονιών» ζητήσαμε να συζητήσουν με θέμα «Τι ευκαιρίες και ποιες νέες δυνατότητες βλέπω ως γονιός να ανοίγονται μπροστά μας στη νέα εποχή που έρχεται».

3)   Στη μια ομάδα «παιδιών» ζητήσαμε να συζητήσουν με θέμα «τι συναισθήματα και τι προβληματισμούς έχω ως παιδί στη δύσκολη σημερινή κατάσταση».

4)   Στην άλλη ομάδα «παιδιών» ζητήσαμε να συζητήσουν με θέμα «Τι ευκαιρίες και ποιες νέες δυνατότητες βλέπω ως παιδί να ανοίγονται μπροστά μας στη νέα εποχή που έρχεται».

Ένα άτομο σε κάθε ομάδα ανέλαβε το ρόλο του παρατηρητή, κατέγραψε τι ειπώθηκε στην ομάδα και τα παρουσίασε δυνατά.

Μεταξύ άλλων ακούστηκαν τα εξής:

 

Προβληματισμοί (γονείς):

Αγωνία για το αύριο

Αγωνία για το τι να πούμε στα παιδιά για το μέλλον τους, για το τι πασχίζουν.

Ανασφάλεια

Είναι σωστό να αποκρύπτω την αλήθεια για να προστατέψω το παιδί μου;

Ο γονιός μπορεί να πει το τραγικότερο αρκεί να πατάει ο ίδιος στα πόδια του.

Άγνωστα αλλά καινούρια ελπιδοφόρα συναισθήματα.

Για τις αυτοκτονίες η κρίση είναι η αφορμή οι αιτίες είναι αλλού.

Ενώ μέχρι πριν 3 χρόνια για τις οικογένειες που τα παιδιά τους έδιναν πανελλήνιες υπήρχε μόνο αυτό και τίποτα άλλο τώρα σκέφτονται διαφορετικά, πχ αν θα μπορέσει ποτέ το παιδί να κάνει απόσβεση του χρόνου και των χρημάτων που θα διατεθούν για τις σπουδές του.

Ευκαιρίες και νέες δυνατότητες (γονείς):

Επαναπροσδιορισμός σχέσεων μέσα στην οικογένεια και την κοινωνία (πχ αξίες και ειδικά ηθικές αξίες που έχουν χαλαρώσει).

Αλλαγή καθημερινότητας και νοοτροπίας.

Πολλαπλές επιλογές για τα παιδιά μας και να μην τα δεσμεύουμε στα δικά μας θέλω.

Ήταν απαραίτητα αυτά που ξοδεύαμε μέχρι τώρα? Επαναπροσδιορισμός.

Ευκαιρίες (παιδιά):

Ευκαιρίες ως προς τη μόρφωση.

Δένονται περισσότερο οι φίλοι.

Περισσότερος διάλογος με όλους τους φίλους και την οικογένεια.

Αλληλοϋποστήριξη φίλων ακόμα και οικονομικά, βάζουν όλοι για να έρθει σινεμά αυτός που δεν έχει λεφτά.

Εναλλακτικές καριέρες.

Καλύτερο περιβάλλον.

Ευκαιρία να πάω σε πολλά μέρη για να ξεσκάσω, να ξεχάσω και να πάρω δύναμη.

Προβληματισμοί (παιδιά):

Πίεση από γονείς

Μη αποδοχή από τους γονείς.

Παράπονα επειδή οι γονείς φέρνουν τον δικό τους εκνευρισμό στο σπίτι.

Γιατί να διαβάσω αφού δουλειά δεν θα βρω.

Παράπονο που οι γονείς τους δεν μιλάνε για τα οικονομικά μαζί τους αλλά τα μαθαίνουν από την τηλεόραση.

 Ακολούθησε σύνθεση και κλείσιμο.

Advertisements

Συζήτηση

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Υποβολη σχολιου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Εργαστηριο Διερευνησης Ανθρωπινων Σχεσεων:

Κονίτσης 33, Μαρούσι, Τ.Κ.:15125
Τηλ.: 210 8063665, 210 6129290
Fax: 210 8062113
Ε-mail: info@ergastirio.eu
Website: http://www.ergastirio.eu

E-mail επικοινωνίας για το Πρόγραμμα Κοινωνικών Δράσεων: pkd@ergastirio.eu

μερικες… γεφυρες ακομα:

ΑΡΧΕΙΟ ~ οι δημοσιευσεις του blog ανα ημερομηνια:

ΑΡΧΕΙΟ ~ οι δημοσιευσεις του blog ανα κατηγορια:

Δημοφιλη κλικ:

Εάν θέλετε να ενημερώνεστε για τις νέες δημοσιεύσεις του blog, συμπληρώστε το e-mail σας παρακάτω και πατήστε 'Εγγραφή'

Επισκεπτες

  • 20,026 hits
Αρέσει σε %d bloggers: